ازدواج کرده....همسرش سربازه....میگه داره دق میکنه تا یک ماه دیگه که همسرجان برگرده...

این روزا انتظار رو نفس میکشه....لحظه به لحظه اش رو....

فقط ته دلم گفتم

اینکه میدونی کسی که منتظرشی یه جایی داره نفس میکشه خودش نصف خوشبختیه....

اینکه دلت پر نمیزنه برای یک پنجشنبه که بری سرخاکش...یعنی خوشبختی...

فرق داره بدونی متصل کننده بینتون یه جاده چندکیلومتری باشه یا اتفاقی به اسم مرگ....

من.نوشت: هنوزم تو قاب عکس رابطه مون نفس داره.....

ﺗﻠﺨﻢ ﻭ ﺣﻞ ﺷﺪﻩ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺩﺭ ﺳﻢ
ﻏﻴﺮ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪی ﺁﺩﻡ ﻫﺎ میﺗﺮﺳﻢ

ﺧﺴﺘﻪﺍﻡ ﺍﺯ ﺷﺐ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ بیﺭﺣﻤﻲ
ﺧﺴﺘﻪﺍﻡ ... ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻢ ... ﻭ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ میﻓﻬﻤﻲ ...!

من بی تو بی قرارم، بیا.......

کاش یاد بگیریم که دلخوری و ناراحتیمون رو سرکسی خالی نکنیم.....اول هم خودم یاد بگیرمش...

من.نوشت:نگاه های زیر زیرکی .... یا برخورد های اتفاقی باید گفت بهشون..!؟!..... هرچی هست تنها دلخوشی این روزاست....اینکه کسی هست که برای سلام دادن به تو بیشتر از بقیه مشتاق.....

من.نوشت: دلم پیمان میخواهد و بس.....

من.نوشت:کی از این کار میام بیرون؟!........سوالم این روزا فقط همینه.....

00:00
چهار صفر که هیچ...
زمان روی هزار صفر هم بایستد
وتو نباشی....
یعنی که زندگی
صفر در صفر است...

تنها چیزی که میدونم اینکه هیچی نمیدونم

و اولین باریه که نمیتونم فالی بگیرم درباره اش...یه مانع بزرگ هست تو وجودم

نمیفهمش.....

برای اولین بار در زندگی حس کردم

نگاهی منتظر نگاهم است که بدرقه راهش شود.....

با نگاه بدرقه اش کردم اما وقتی ناامیدانه سر برگردانده بود.....

من.نوشت:

به خودم آمدم انگار " تویی " در من بود
این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود ...

بهترین قسمتش این بود
که پرده ها را کشیدم
و زنگ در را با پارچه های کهنه پوشاندم
و سه روز تمام
در تخت خواب ماندم
و بهتر از همه این بود
که کسی اصلا
دلش برایم تنگ نشد ! هیچکس

من.نوشت:کاش میشد منم سه روز تمام تو تخت خواب باشم و هیچ کس خبرم رو نگیر.....هیچ کس...

از خواب میپرم،از گریه زیاد

از یک پرنده که خود را به باد داد

از خواب می پرم،خوابی که درهم است

آغوش تو کجاست،بدجور سردم است.....

یه شانس..باید امتحانش کرد....تا سه شنبه روش کار میکنیم.....

من.نوشت: شاید یه مدت با فایزه واسه شرکت امیر کار کنیم.....شاید هم واسه رویال......

من.نوشت:هروز راس ساعت 7عصر ......درد و دل کردن با خود.....کاری احمقانه ومنطقی...

در این اتاق
خودم را حبس کرده
فریاد
سکوت
تنها
ناله ی قلم
روی کاغذ است
که واژه واژه
تو را
به یادم می آورد
آن وقت
دلم می گیرد
می میرم
و دیگر دلم نمی خواهد
زنده شوم

زنده می شوم!!!

من.نوشت:تمام هفته پیش رو وقتی میخوابیدم تنها با این آرزو بود که بیدار شدم همه چیز تغییر کنه..ولی نمشد ..نمیشد..نمیشد....شاید این روزا دلیل دارم.....یه کورسویی از امید....